Kagir birimlerin mekanik ve fiziksel özelliklerinin belirlenmesi, yapıların dayanımı ve uzun ömürlü performansı açısından büyük önem taşımaktadır. Bu kapsamda, kagir birimlere yönelik deney yöntemleri TS EN 772 kapsamında tanımlanmakta ve uygulanmaktadır. Söz konusu standart, tuğla, briket ve benzeri yapı elemanlarının performans özelliklerinin belirlenmesine yönelik esasları içermektedir.

Standart çerçevesinde, kagir birimlerin basınç dayanımı belirlenmekte ve yük taşıma kapasitesi değerlendirilmektedir. Basınç dayanımı deneyleri ile numunelere eksenel yük uygulanmakta ve kırılma anındaki maksimum yük değerleri ölçülmektedir. Bu sayede yapı elemanlarının taşıyıcı sistem içerisindeki davranışı analiz edilmekte ve uygunluk kriterleri sağlanmaktadır.

Bunun yanı sıra, kagir birimlerin su emme oranı ve yoğunluğu da belirlenmektedir. Su emme deneyleri ile malzemenin gözenek yapısı incelenmekte ve çevresel etkilere karşı dayanıklılığı hakkında bilgi elde edilmektedir. Yoğunluk tayini ise birim hacim ağırlığının hesaplanmasını sağlamakta ve tasarım süreçlerinde kullanılmaktadır.

Ayrıca, kagir birimlerin donma-çözülme dayanımı ve boyutsal doğruluğu TS EN 772 kapsamında değerlendirilmektedir. Bu deneyler ile malzemenin çevresel koşullar altındaki performansı incelenmekte ve uzun vadeli kullanım uygunluğu belirlenmektedir. Numuneler, standartta belirtilen yöntemlere uygun şekilde hazırlanmakta ve deneyler kontrollü laboratuvar koşullarında gerçekleştirilmektedir.

Laboratuvarımızda TS EN 772 kapsamında yürütülen deneyler, kagir birimlerin kalite kontrolünün sağlanmasında ve yapı güvenliğinin temin edilmesinde temel bir referans oluşturmaktadır. Elde edilen veriler doğrultusunda, dayanıklı ve güvenilir yapı elemanlarının kullanımı mümkün olmaktadır.