TS EN 12390-3 standardı, sertleşmiş beton deney numunelerinin basınç dayanımının belirlenmesine yönelik yöntem ve raporlama esaslarını tanımlamaktadır. Bu kapsamda küp, silindir veya karot numuneler üzerinde, EN 12390-4’e uygun bir basınç presi kullanılarak numune kırılıncaya kadar yük uygulanmakta; kırılma anında elde edilen en yüksek yük değeri esas alınarak basınç dayanımı tayin edilmektedir. Basınç dayanımı, kaydedilen maksimum yükün numunenin basınca maruz kalan kesit alanına oranı üzerinden sözel olarak ifade edilen prensibe göre hesaplanmakta ve sonuç, standardın öngördüğü biçimde raporlanmaktadır.

Bu deney ile betonun basınç etkisi altındaki taşıma kapasitesi, standartlaştırılmış koşullarda karşılaştırılabilir ve izlenebilir bir göstergeye dönüştürülmektedir. Böylece beton üretimi ve şantiye uygulamalarında kalite kontrolün desteklenmesi, numune kabul değerlendirmelerinin yapılması ve farklı karışımların dayanım performanslarının kıyaslanması mümkün hâle getirilmektedir.

Bu deney ile;

• Betonun basınç dayanımının standarda uygun biçimde belirlenmesi sağlanmaktadır.
• Üretim ve şantiye kalite kontrolünün yürütülmesi desteklenmektedir.
• Karışımlar arası dayanım performansının karşılaştırılması mümkün kılınmaktadır.

Deney raporunda; numune kimliği ve boyutları, yüzey hazırlığına ilişkin bilgiler (varsa), deney tarihi, kaydedilen maksimum yük, belirlenen basınç dayanımı ve kırılma davranışına ilişkin gözlemler gibi verilerin yer almaktadır.